عرفه

خلاصه :

روز عرفه، آسمان گویی گوش جان به زمزمه‌های خاک می‌سپارد و زمین در سکوتی ملکوتی، عطشِ دعا را معنا می‌کند.

در آن ظهر روشن، کربلا هنوز از نورِ حسین(ع) می‌تپد؛ همان امامی که عرفان را نه در واژه، که در خونِ سحرآمیزِ خویش تفسیر کرد.

عرفه، آیینه‌ای است که در آن، دلِ عاشق از فرازِ نیایشِ سیدالشهدا، راهِ رسیدن به حق را می‌بیند.

و چه زیباست که انسان، در سایه‌ی دعا و معرفت حسین(ع)، خویشتن را به افقِ بی‌کرانِ قربِ الهی بسپارد.